کد خبر : 208803
تاریخ انتشار : دوشنبه 8 خرداد 1402 - 13:41

نقد و بررسی MARTIN [1977]

نقد و بررسی  MARTIN [1977]

  مارتین یک نوجوان عادی نیست. بسیار خوب – او بی دست و پا، خجالتی است و مانند بسیاری از نوجوانان به ندرت وارد گفتگو می شود. اما او همچنین یک قاتل است که به زنان مواد مخدر می‌کشد، سپس با آنها رابطه جنسی برقرار می‌کند، سپس مچ‌هایشان را بریده و خونشان را می‌نوشد، در

 

مارتین یک نوجوان عادی نیست. بسیار خوب – او بی دست و پا، خجالتی است و مانند بسیاری از نوجوانان به ندرت وارد گفتگو می شود. اما او همچنین یک قاتل است که به زنان مواد مخدر می‌کشد، سپس با آنها رابطه جنسی برقرار می‌کند، سپس مچ‌هایشان را بریده و خونشان را می‌نوشد، در حالی که تصور می‌کند یک خون آشام به سبک فیلم دهه ۱۹۳۰ است که قربانیان سفیدپوش زیبا از او استقبال می‌کنند. او با پسر عمویش تته کودا و نوه یتیم تته کریستین به پیتسبورگ می‌رود. کودا او را «نوسفراتو» خطاب می‌کند و تهدید می‌کند که اگر کسی را در شهر بکشد، یک چوب در قلبش می‌راند. مارتین وقتی مدتی است که خون نداشته است دچار لرزش می شود، اما موفق می شود با یک زن خانه دار عصبی به نام ابی دوستی برقرار کند که درخشش واقعی او را به خود جلب می کند.

من واقعاً امیدوارم که سرنوشت را اینجا وسوسه نکنم و فردا با خبر وحشتناکی که این فیلم در شرف بازسازی است از خواب بیدار نشوم، اما جالب بود که بگویم صحبتی که با یکی از دوستان فیلم دوست داشتم. در محل کار این سوال مطرح شد که چرا مارتین هنوز تحت درمان بازسازی قرار نگرفته است. فرضیه آن چنان قوی است که حتی امروز نیز تازه به نظر می رسد، در حالی که گذرگاه های مختلفی نیز وجود دارد که می توان با این مواد رفت. اکنون البته من نمی گویم که باید بازسازی وجود داشته باشد، فقط ابراز تعجب می کنم که [تاکنون] چنین ساخته ای وجود نداشته است، حتی اگر به نظر می رسد ایده های خاصی از آن در چند جا ظاهر شده باشد. جورج رومرو نویسنده/کارگردان بارها گفته است که مارتین مورد علاقه او در میان فیلم‌های خودش است و فهمیدن دلیل آن کار سختی نیست. در مقیاس کوچک، غم انگیز، و ماهیت پرسشگر آن بوی فیلمی می دهد که بسیار شخصی بود، که واقعاً از روح سرچشمه می گرفت. این یکی از پیچیده‌ترین و اصلی‌ترین بررسی‌ها درباره ایده خون‌آشام است و به راحتی بهترین نگاه به یک خون‌آشام در دوران مدرن تا به امروز بود [در واقع فقط Let The Right One In ممکن است از آن زمان در راس آن قرار گرفته باشد]، اگرچه این بسیار ضعیف، بدون ذکر این واقعیت که احتمالاً واقعاً در مورد یک خون آشام نیست! همچنین نمی تواند بسیار ارزان به نظر برسد و به نظر برسد، چیزی که به بازیگری نیز تسری پیدا می کند، که بیشتر توسط آماتورها، دوستان و بستگان رومرو و سایر اعضای خدمه انجام می شود. اما همه اینها به فیلم حس واقعی واقع گرایی می دهد. این تقریباً مانند تماشای یک فیلم خانگی است. بویی از زرق و برق وجود ندارد، در واقع همه چیز زرق و برق زدایی شده است، تا جایی که همه شخصیت ها، در عین حال که عمدتاً قانع کننده هستند، فریب خورده و در جهنمی که تا حدی ساخته خودشان است گرفتار شده اند [به جز یک استثنا قابل توجه که فرار می کند] . این احساس به تصویر حومه برادوک، پیتسبورگ، شهر زادگاه رومرو، که به عنوان یک گودال مخروبه نشان داده می‌شود، گسترش می‌یابد که هر کسی با هر عقلی مدت‌هاست که چمدان‌های خود را بسته و دور شده است. فیلم با همه اینها به نوعی شعر افسرده دست می یابد که حس بدبختی اما مؤثری از نیهیلیسم را در خود جاری می کند که برای شخصیت اصلی اش عالی است.

 

فیلمنامه اصلی رومرو، که او بر اساس رمانی ناتمام از خود به نام خون ساخته بود، مارتین را به عنوان یک فرد مسن و یک خون آشام واقعی داشت که برای زندگی در دنیای مدرن تلاش می کرد، اما وقتی بازی جان آمپلاس را روی صحنه دید، شخصیت را دوباره نوشت. با آمپلاس در ذهن، مارتین را جوان تر و بی گناه تر می کند. مارتین با فیلم معکوس ۱۶ میلی‌متری، نوعی استوک که معمولاً برای مصارف خانگی استفاده می‌شود و به جای نگاتیو و پرینت، تصویری مثبت بر روی پایه شفاف ایجاد می‌کند، با بودجه ظاهراً حدود ۲۵۰۰۰۰ دلار فیلم‌برداری شده است، اگرچه در واقعیت فقط ۱۰۰۰۰۰ دلار بود. ریچارد پی روبینشتاین، تهیه‌کننده، نمی‌خواست کسی فکر کند که فقط می‌تواند یک فیلم را با قیمت ۱۰۰۰۰۰ دلار سفارش دهد، بنابراین رقم را تا حد معقولی افزایش داد. خانه کودا متعلق به دوست رومرو تونی بوبا بود. مادربزرگ تونی با دیدن یکی از سینک های پر از خون تقلبی نگران بود که آسیبی به آمپلاس وارد شده باشد. مارتین در حال راه رفتن از طریق رژه هرگز در فیلمنامه نبود: صحنه ای در حال فیلمبرداری در ایوان بود که رژه و گروه راهپیمایی از خیابان ها عبور کردند و صدای صحنه ایوان را بیرون زدند، بنابراین گروه تولید به خیابان آمدند. در ابتدا یک روایت صوتی گسترده توسط مارتین وجود داشت، مانند تریلر. بسیاری از دیالوگ ها را می توان در رمان رمان خواند. رومرو رنگی فیلمبرداری کرد اما می خواست یک فیلم سیاه و سفید داشته باشد. برش اولیه، بسیار طولانی تر، [طول های توصیف شده متفاوت است] در آن قالب است. ظاهراً چاپی که برای چندین دهه گم شده بود، در سال ۲۰۲۱ پیدا شد، اگرچه به نظر نمی‌رسد جایی نشان داده شده باشد. مارتین هیچ درآمدی نداشت اما با استقبال شدید منتقدان روبرو شد. نسخه ایتالیایی به نام Vampyr 13 دقیقه از دست داد، برخی از صحنه‌ها مانند قرار دادن اولین قتل در دقیقه ۱۶ را دوباره تنظیم کرد و توسط گروه Goblin امتیاز گرفت. به روش خودش کار می کند. در حالی که پیگرد قانونی برای فحاشی به نتیجه نرسید، مارتین در فهرست فرعی «ویدیو بدجنس‌ها» در بریتانیا قرار گرفت، بنابراین ویدیوها همچنان ضبط و مصادره شدند.

 

مارتین در همان ابتدا کاری انجام می دهد که فقط فیلم های شجاع انجام می دهند. شخصیت اصلی خود را نشان می دهد، شخصیتی که به زودی از شما خواسته می شود با او همدردی کنید، در بدترین نور ممکن، در صحنه ای که هنوز گوشتی کاملاً قوی است، حتی اگر به آن فکر کنید قسمت هایی از آن با محدودیت برخورد می شود. عده‌ای سوار قطار می‌شوند، یکی از آن‌ها، خانمی، کمی درنگ کرده است. آیا او منتظر کسی است که هرگز حاضر نشود؟ هرگز به ما پاسخ داده نشده است، و اگر قبلاً مارتین را ندیده‌اید، لطفاً به دریافت نکردن پاسخ عادت کنید. فیلم همیشه این کار را انجام می‌دهد، ترجیح می‌دهد به طرز وسوسه‌انگیزی اشاره کند و مبهم باشد، اگرچه چه کسی می‌داند در برش طولانی‌تر که می‌تواند دو برابر طولانی‌تر باشد، چه چیزی وجود دارد؟ خانم چشم مارتین را به خود جلب می کند و در نهایت سوار قطار می شود و وارد کابینش می شود، مارتین به دنبال او می آید و در حالی که از یک راهرو می گذرد، از دستی که از چیزی بیرون زده بود، کمی متعجب شد. او به حمامی می رود که در آنجا سرنگی را آماده می کند، در حالی که زن در توالت است، وارد کابین زن می شود، در نتیجه مارتین کار عجیب دیگری انجام می دهد که باید به آن عادت کنید. وقتی به داخل سر مارتین می رویم، تصویر برای مدت کوتاهی سیاه و سفید می شود، زن با دستان دراز از او استقبال می کند. «فقط می‌خواهم بخوابی»، «همیشه خیلی مراقب سوزن‌ها هستم» این سخنان اوست که یک مبارزه تضمین می‌کند، خانم قبل از تزریق آمپول به او دعوا می‌کند و در حالی که قبلاً سرد است با او رابطه جنسی برقرار می‌کند. بریدن مچ دستش برای مکیدن خون در واقع قرار نبود مارتین دو بار او را بریده باشد، اما خون جعلی دفعه اول به درستی بیرون نیامد. مارتین که انگار یک خودکشی است، در ایستگاه قطار پیتسبورگ با کودا ملاقات می‌کند، که او را تا قطار دومی که به مقصد حومه برادوک می‌رود همراهی می‌کند، اولین چیزی که به او می‌گوید این بود: «اول، من روحت را نجات خواهم داد. آنگاه شما را نابود خواهم کرد.» کودای لیتوانیایی، مطابق با سنت خانوادگی، با اکراه پذیرفته است که به مارتین اتاق و سفره در کنار نوه یتیمش کریستینا بدهد، اما او با او مانند یک خون آشام دنیای قدیم رفتار می کند و سعی می کند او را با روش های سنتی مانند رشته های سیر و سیر دفع کند. مصلوب در حالی که مارتین فریاد می زند “این جادو نیست”!

بنابراین این دو فرد احتمالاً دیوانه هستند که در این خانه زندگی می کنند. خوشبختانه برای مارتین، کریستین نیز وجود دارد، که به شدت نسبت به عقاید کودا بدبین و منتقد است، و فکر می‌کند که مارتین، که به او می‌گوید ۸۳ ساله است، باید تحت درمان روانپزشکی قرار گیرد. او حتی فکر می‌کند که رفتار کودا و کتاب‌هایی که تاریخچه خانوادگی مارتین را شرح می‌دهند، مارتین را به این شکلی که هست تبدیل کرده‌اند، البته او نمی‌داند که او چه می‌خواهد. کریستین یک دوست پسر به نام آرتور دارد، اما به نظر نمی‌رسد که او تمایل زیادی به تنهایی با او داشته باشد. مارتین مشاهده می کند و گوش می دهد. بسیار غم انگیز است، زیرا آنچه را که مشاهده می کند و به آن گوش می دهد یک زندگی عادی روزمره است، چیزی که او هرگز نمی تواند بخشی از آن باشد. او حتی اولین باری که کریستین را ملاقات می کنند، از دستشان فرار می کند و در میان کسی که واقعاً با او مهربان است، احساس ناخوشایندی می کند. با این حال، علیرغم تهدید کودا مبنی بر کشتن افراد محلی، ما می دانیم که او به زودی احساس گرسنگی می کند و شروع به جستجوی قربانیان احتمالی می کند. مارتین در یکی از افتضاح‌ترین لمس‌های فیلم، به او اعتماد می‌کند و حتی از یک رادیو محلی که او را «شمار» می‌نامد، راهنمایی می‌کند و توضیح می‌دهد که چگونه فیلم‌ها اینقدر اشتباه می‌شوند. تصحیح برخی تصورات رایج در مورد خون آشام ها، با گفتن اینکه هیچ چیز جادویی وجود ندارد. دی جی احتمالاً باید از بسیاری از چیزهایی که می شنود بسیار نگران باشد، اما کنت برنامه خود را به موفقیت رسانده است، با توجه به اینکه شنوندگان به مارتین علاقه زیادی دارند، در نگاه اولیه کمی خرابکارانه به کیش سلبریتی. و مارتین، پس از نشان دادن خجالتی شدید معمول خود، با ابی دوست می شود، یک زن خانه دار تنها و بی حوصله که به او درخشش می دهد. مارتین واقعاً می‌خواهد تا زمانی که او بیدار است، “کار جنسی” را با او انجام دهد، اما آیا می‌تواند سایر تمایلاتش را کنترل کند؟ ما واقعاً می خواهیم این رابطه درست شود، اما به نظر می رسد مارتین همه جا با موانعی روبرو است.

 

در حالی که چند لحظه ناخوشایند وجود دارد، از جمله کوبیدن چوب به گردن و تکان دادن واقعاً وحشتناک – تام ساوینی در حال حاضر تخصص خود را در این نوع کارها نشان داده است – سرعت همه چیز بسیار کند است و زمان زیادی صرف صحبت کردن شخصیت ها نمی شود. ، معمولاً در دیالوگ هایی که به نظر طبیعی می رسد و گاهی اوقات حتی بداهه به نظر می رسد، یا مارتین یا با عجله به اطراف می رود یا فقط در جایی کمین می کند. در بیست دقیقه پایانی همه چیز نه تنها تسریع می‌شود، بلکه تا حدودی تکه‌تکه می‌شود، با صحنه‌هایی که مارتین در همه جا اشتباه می‌کند، کوتاه می‌شوند، تا پایان ناخوشایندی که از بی‌رحمانه‌ترین کنایه‌ها ناشی می‌شود. آمپلاس فقط کامل است. او به قدری آسیب پذیر است که ما نسبت به مارتین احساس می کنیم حتی اگر او یک متجاوز و یک قاتل باشد. او به خون نیاز دارد، ترجیحاً از زنان، اما قدرت هیپنوتیزم و مغناطیس جنسی دراکولا را ندارد، حتی اگر گاهی فکر کند که دارد. او سعی کرده با سرنگ‌ها، تیغ‌های تیغ‌های ایمنی و ابزارهای کنترل از راه دور «به‌روزرسانی» کند، اما باید در دنیای مدرنی که اهداکنندگان بالقوه خون چهره‌هایشان را گچ می‌دهند زنده بماند.

 

در گل و لای و یکی از قربانیان احتمالی در حالی که شوهرش دور است با مرد دیگری در رختخواب گرفتار می شود. به نظر می رسد او بسیار کمتر ترسناکتر از پلیس ها و معتادانی است که در تیراندازی آنها خود را در میانه میدان پیدا می کند، البته ناگفته نماند کودا که به نظر می رسد می تواند هر لحظه بر مارتین غلبه کند، در حالی که دی جی فقط از او حمایت می کند. توهمات مارتین او را در دنیایی سیاه و سفید از پذیرایی از قربانیان، عمارت های گوتیک، مه چرخان و روستائیان مشعل دار می برد که به طرز هوشمندانه ای به عنوان نوعی فیلم ترسناک دهه ۱۹۳۰ یا ۴۰ نیمه به یادگار مانده از مواد مخدر فیلمبرداری شده است. از زوایای هلندی و کلوزآپ. خب، من گفتم “توهمات”، اگرچه به نوعی این نظریه را دوست دارم که او واقعاً همان چیزی است که فکر می کند، و رومرو همه چیز را کمی باز نگه می دارد. یک صحنه پر از زیرمجموعه آشکار زمانی است که مارتین یک شب کودا را در لباس دراکولا می‌پوشاند و او را به شدت می‌ترساند، سپس دندان‌های نیش پلاستیکی را بیرون می‌ریزد، رنگ روغن را پاک می‌کند، شنل را بیرون می‌اندازد و یک تکه سیر را گاز می‌گیرد و می‌گوید: «تو ببینید، این فقط یک لباس است». .

کریستین با بازی کریستین فارست، همسر آینده رومرو، احتمالاً تنها نور درخشان فیلم، شخصیتی مثبت و باهوش است، در حالی که خود رومرو در دو صحنه در نقش «پدر هاوارد» ظاهر می‌شود که فکر می‌کند شراب کلیسایش «گندیده» است و درگیر می‌شود. در یک مکالمه خوب در مورد اینکه چگونه یک کشیش، در صورت موعظه به جماعتی عمدتاً مسن، باید آنچه را که می خواهند بشنوند به آنها بدهد. این در نهایت منجر به یکی از کم دراماتیک ترین [و کاملاً عمدی] تلاش های جن گیری در فیلم می شود. ظاهرا جن گیر همه چیز را اشتباه گرفته است. در سراسر مناطق تیره، افسرده، تیره و تار هستند. حتی داخل یک کلیسا نیز ویران است. خرابه های یک کارخانه اسقاط و کشتار در مرغداری باقی مانده است. شاید عجیب‌تر زمانی باشد که زنگ‌ها به صدا در می‌آیند و ما مجموعه‌ای از عکس‌های سریع از برج‌ها را می‌بینیم که نماد تسلط کلیسا است، موجودی که احتمالاً در ایجاد آشفتگی مارتین نقش داشته است. چند پلان انفرادی عالی وجود دارد، مانند فوکوس آهسته صورت مارتین در حالی که توسط بوته‌ها در یک لحظه بت‌های نادر برای او قاب می‌شود، و مایکل گورنیک، فیلمبردار، گاهی اوقات دوست دارد بلند شود تا به چیزها شلیک کند. موسیقی دانلد پی روبینشتاین کاملاً خارق‌العاده است، اگرچه دو بار تماشای فیلم طول کشید تا متوجه این موضوع شوم. تم اصلی ساده او، اغلب با سوپرانوی زن بی کلام، در واقع اغلب استفاده می شود، اما در بقیه قطعات موسیقی، قطعات غیرمعمول مختلفی هم الکترونیکی و هم ارکسترال برای کمبوهای کوچک یا سولیست ها، اغلب با هارمونی های جاز مانند، در برخی مواقع تحریف شده است. برای ایجاد یک اثر ناراحت کننده

 

سکانس سکانسی که شامل مارتین، یک زن و دوست پسرش در یک خانه می‌شود، طول آن را کاملاً حفظ نمی‌کند و به اندازه‌ای که باید تنش ایجاد نمی‌کند، در حالی که برخی زمینه‌های تداوم خیره‌کننده از جمله یک مورد واقعاً آشکار در پایان وجود دارد که من متعجبم که مورد توجه قرار نگرفتم [گرچه دوباره شاید اینطور بود، اما پولی برای فیلمبرداری مجدد وجود نداشت]، اما مارتین با این وجود آکورد بسیار قوی می‌زند، مخصوصاً، فکر می‌کنم، اگر یک نوجوان نسبتاً تنها بودید که از ترس قدیمی لذت می‌بردید. فیلم ها و با هیولاها همذات پنداری کردید، حتی اگر [امیدوارم] به عنوان یک قاتل جنسی شناخته نشدید. فانتزی چیزی است که مارتین به عنوان وسیله ای برای فرار از آن استفاده می کند، اما این فانتزی است که تا حد زیادی او را به همان شکلی که هست تبدیل کرده است. هیولاهایی که ما خلق می کنیم بسیار بدتر از هیولاهایی هستند که قبلاً آنجا وجود دارد، و هیولاها همیشه در میان ما خواهند بود، حتی بخشی از ما، به جای اینکه فقط در افسانه هایی زندگی کنند که از زندگی روزمره ما جدا شده اند. 

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

خرید چرخ دستی حمل بار از تولید کننده

پریفرم

تدریس خصوصی زبان آلمانی در منزل

آموزش چسباندن زيرنويس

همه چیز درباره رپرتاژ

قیمت شیشه اتومبیل

سم سوسک کش قوی

تور کربلا

تبلیغات در ایتا

عمیرگاه نیسان مورانو

خرید رپورتاژ آگهی

مایکروسافت  شیائومی  سامسونگ  گوشی  مارک  اینتل  گواهینامه  قرمز  گورمن  تبلت  آیفون  طراحی  لایکا  تایوان  یوتیوب  دوربین  اندروید  تاشو  چین  گلکسی  پیکسل  ساعت  ای‌بی  هوشمند  سطح  جدید  شرکت  معرفی  تجاری  طرح